Martin over muziek en film

“Where the Light is”, is een avond met John Mayer. John Mayer is in de eerste plaats een ras gitarist, en in de tweede plaats een mooie jongen, dus meisjesidool en in de derde plaats een zanger.
Net zoals ik hem zojuist in drie delen heb verdeeld, doet John Mayer dit ook tijdens dit concert.
De avond begint met een relaxte acoustische set waarin hij beheerst wat liedjes speelt. En spelen dat kan hij.
Daarna begint het pas goed, want dan krijgt hij steun van Pino Palladino (bass) en Steve Jordan (drums/vocals) en komt er een set met het John Mayer Trio.
Wowie zowie, dit is gewoon net zo goed als een stevie Ray Vaughan of een Jimi Hendrix. Dat trio is het beste materiaal dat de man ooit gemaakt heeft.

Na dit spetterende rock/blues gedeelte is het tijd voor het idool John Mayer en gaat hij met “de band”  verder en speelt hij  nummers van zijn studio albums. Ook hier speelt hij weer erg lekker en komt hij eigenlijk best wel los van de studio versies.
Kortom John Mayer is van vele markten thuis en wordt als gitarist, naar mijn mening zwaar onderschat.
Deze cd laat goed zien waar de man toe in staat is.
Dan wil ik meteen een potje breken voor de cd van het “John Mayer trio”. Die mag eigenlijk ook niet in je platenkast ontbreken.

De website van John Mayer

Opgegroeid tussen de oude gospel, blues en soul platen van zijn vader had zo zijn voordelen voor Eli Reed. Het heeft in ieder geval de basis gelegd voor zijn liefde voor muziek. Waarna hij gitaar, piano en mondharmonica leerde spelen. Toen hij 18 jaar was, ging hij naar Mississippi, alwaar hij de echte blues en soul ontdekte. Zijn sterkste punt is ongetwijfeld zijn stem, hij klinkt zo soul als een blanke man maar soul kan klinken. En hij is pas 24. Ik zou bijna zeggen: “Amy Winehouse eat your heart out.” Of misschien is het wel een leuk koppeltje. In ieder geval kan je de cd “Roll With You” van “Eli paperboy  Reed & the True Loves” zo naast “back to black” in de kast zetten.
De band klinkt, mede door de prachtige horn-sectie als een eersteklas soulplaat. Allemaal eigen composities en eigenlijk niet vernieuwend. Eerder ouderwets aandoend, maar oh zo lekker.

Luister hier zelf maar

De doctor is boos. Nu is niets een betere ondergrond vooor een partij goeie blues als boos en verdrietig zijn. De Doctor is in dit geval de uit  New Orleans afkomstige Dr.John. En hij heeft een nieuwe cd getiteld: “City that Care Forgot”. Dit heeft naturlijk alles te maken Katrina en als gevolg daarvan de overstroming die daar plaats vond,  maar vooral met het gebrek aan hulp daarna. Dr.John en zijn band “the Lower 911″  hebben het op deze cd over de nasleep van deze ramp. Verzekeringsmaatschappij die niet betaald, wegen die nog steeds niet begaanbaar zijn en de algehele ellende die in New Orleans nog steeds heerst.

Muzikaal zit het allemaal wel goed, de Doctor heeft ook een aantal gast artiesten zoals: Eric Clapton, Willie Nelson Terence Blanchard en Ani Defranco die een moppie mee spelen. Al met al is dit gewoon een lekkere New Orleans blues plaat, zoals Dr.John die al meer dan 40 jaar maakt. En nu maar hopen dat er ook daadwerkelijk wat meer hulp komt daar.

Luister hier het concert van dr.John van 30 mei 2008 in Philedelphia.

Als je de cd nu via contact besteld krijg je een Krijtenberg Movie en Music waardebon van €5.00 cadeau voor je volgende aankoop.

Mick Hucknall is de voorman van Simply Red en hij gaat solo. Zijn eerste cd is “Tribute To Bobby”. Dit album is een ode aan Bobby ‘Blue’ Bland, een blueszanger die vaak met B.B.King optrok. Ook Elvis Costello is gek van de man. “De tijd is gekomen om een punt te zetten achter Simply Red.”  Aldus Hucknall. Het vorig jaar verschenen ‘Stay’ is het laatste album. De groep vertrekt volgend jaar nog op wereldtournee en houdt ergens in 2010 definitief op te bestaan.

Luister en oordeel zelf op de Website van Mick Hucknall

De ierse bluesgitarist Eamonn Mc Cormack heeft voor het eerst in 7 jaar een cd uitgebracht. Kindred Spirits.
De cd bestaat uit een aantal studio en live opnames die hij onder de naam “Samuel Eddy” heeft opgenomen. Dat was in een periode dat hij veel in europa tourde en daar heeft hij toch met een aantal zeer interessante mensen op het podium gestaan.
Onder andre Rockpalast Duitsland, Parkpop Nederland.
Met op deze cd gastoptredens van  Rory Gallagher(zijn laatste studio opname), Jan Akkerman, Herman Brood en Keith Donald.
Verder heeft hij ook nog gespeeld met Walter Trout, Clarence Clements en Popa Chubby. Gewoon lekkere “spelen maar” blues dit.

Meer info over Eamonn Mc Cormack vind je op zijn website.

Myspace Eamonn Mc Cormack

Visions heet de cd die de heren samen in 2 dagen tijd hebben opgenomen. Het resultaat is een lekkere Mississippi blues plaatje.
2 mannen met ieder een acoustische gitaar, soms ondersteund met een mondharmonica of wat lichte percussie. Ze spelen hun eigen favoriete werkjes en dat klinkt lekker laid back.

Website van Hans Theesink

website Terry Evans

De nieuwe cd van Van Morrison is niet echt een verrassing. Moet dat dan? Nee hoor, het is een heerlijke soulvolle bluesplaat zoals eigenlijk alleen Van Morrison die kan maken.
Zoals de titel al zegt, Keep it Simple. Hij houdt het letterlijk simpel.
Dus als je houdt van relaxte blues met invloeden uit de jazz, soul en gospel, met gitaar drums, bas, harmonica, soms piano en orgel, dan is deze cd iets voor jou.

Luister hier een stukje op de Website van Van Morrison

The Black Crows zijn na 7 jaar stilte, terug met een nieuw album getiteld Warpaint. Een gitaarrock plaatje met een blues sausje. Eigenlijk gewoon de plaat die je van de Black Crows kunt verwachten. Lekkere vuige dampende bluesrock recht vooruit, moddervet zonder gebruik te maken van vreemde effecten.
Hun beste sinds “Shake Your Moneymaker”.

Luister hem hier en oordeel zelf

Los van alle hypes rond Amy Winehouse, Adele en Duffy ligt er vandaag een cd`tje voor me van een meisje dat zeker meer aandacht verdient.
Een beetje blues, een beetje folk en een flinke scheut jazz. Dat is Melody Gardot.
Ondersteund door bas, drums, piano, hammond orgel en naast trompet en sax zelfs een dobro op 1 nummer.
Melody baant zich in geheel eigen stijl een weg door haar zelfgeschreven composities. Ze zingt en speelt gitaar. Ik krijg er een beetje het s`avonds laat met een flesje wijn op de bank gevoel van.

Verder heeft ze een eigen verhaal dat te lezen is op haar website, waar je tevens delen van de cd kunt beluisteren.

Maar liefst drie CD’s en twee LP’s vertellen het verhaal van de fictieve gitaar band The Delmonts die furore maakte in de jaren 50, en zichzelf in de jaren 60 hervonden als bluesband. Het is als het ware een homage aan de Amerikaanse Blues uit de arbeidersklasse.

Het artwork ziet er werkelijk prachtig uit! De frontcover van het 80 pagina’s tellend boek ziet eruit als een versleten LP hoes en het boek zelf wordt opgeluisterd met foto’s, flyers en poster uit de jaren 50 en 60 die een prachtig sfeerbeeld neerzetten uit die tijd!

CD1 en het vinyl is een overzicht van The Delmonts en de 2 overige CD’s nemen je mee naar de blues van The Hofner Bluenotes.

Luister hier een aantal nummers