Drie vragen aan Eric Vloeimans
Zo`n twee weken geleden stelde ik trompettist Eric Vloeimans drie vragen voor onze rubriek Drie vragen aan…..
Op dat moment had hij helaas geen tijd om te antwoorden, hij was net terug uit Italië, en beloofde dat hij er later op terug te komen.
Zijn nieuwe cd samen met zijn band Gatecrash heet Hyper en is een geweldige live opname, uit dezelfde sessie als Gatecrashing, met tegelijkertijd zowel innemende als avontuurlijke jazz.
Geweldige improvisaties die de luisteraar naar de keel grijpen en niet meer loslaten. En dan mag ik ook zeker Jeroen van Vliet (fender rhodes en keyboards), Gulli Gudmundsson (bas) en Jasper van Hulten (drums) niet vergeten, want de heren spelen een werkelijk fenomenale set.
Vond je de vorige cd Gatecrashin al geweldig?
Dan mag je deze zeker niet missen.
En dan nu de drie vragen aan Eric Vloeimans
1. Hoe zou je zelf de nieuwe cd “Hyper” omschrijven?
Ik ben geinteresseerd in het proces van improviseren en uit dit op verschillende manieren. Al heel lang ben ik bezig om zelf iets te vinden en te ontwikkelen wat een symbiose is tussen jazz en pop. Met daarbij dus stevige grooves en hier en daar gebruik van electronica. En dan daarbij het improviseren zoals dat in de jazzmuziek gebeurt. Eigenlijk zo’n beetje wat miles Davis in zijn laatste periode deed. Dat is waar Hyper over gaat. Er wordt een hoop, en avontuurlijk, en met een hoop energie geimproviseerd. Dit alles over lekkere grooves, soms ruig en soms weer heel intiem.
2. Welk (legendarisch) album zou jij gemaakt willen hebben?
Met muziek ben ik nogal sfeergevoellig en filmisch ingesteld. Het legendarische album met de filmmuziek van l’ascenseur pour l’echafaud (lift naar het schavot) gemaakt door Miles Davis. Dit is zo’n beetje het eerste album waar bij de filmbeelden geimproviseerd werd.
3. Als je in een cd winkel zou werken, welke cd zou je ons aanraden?
Ik zou graag en trompettist aan willen raden die niet bekend is bij het grote publiek maar dat zeker wel verdiend. Het is Jon Hassel. Hij maakt vaak trans achtige muziek met oosterse invloeden waarbij hij zelf met en minimaal aan noten prachtige dingen neerzet. Maarifa Street is zijn laatste en die zou ik van harte aan willen bevelen, buiten mijn eigen Hyper natuurlijk.
Hierbij willlen we Eric Vloeimans bedanken voor het beantwoorden van de drie vragen.
Luister hier stukjes van Hyper
De officiele website van Eric Vloeimans
